اسمون ریسمون
نامه های اداریتان را از بلند ترین
نه ممکن اعدام کرده اید
اطاق خواب هایتان چطور
در بزرگترین فستیوال مدرن
خواب و حوس حراج کرده اید
چقدر شبیه مرد احمق ذهنم
تفکرات جویده شده ات را به رخ می کشی
با با نگاه کن فصل سرد اعتماد
که دیگر این همه با لا و پایین ندارد
مرده ها را می برن وزند ها همچنان می مانند
این هم کشف جدیدی است
< پیدایم کن>
ادعا می کنم پیدایم کن
که در کوچه ای سرد
در اغوش گرم مرد زمان
تارج شد
وتنها غزلی باقی ماند!!!
برای گذشتن، گذاشتن ،رفتن، وتنها ماندن!!!!
میان چشمهایم سکوت می فروشم ودر انتهای
این ویرانه مبتلا به دروغ
دستی مرا خواهد چید
وفردا این آبستن تلخ دیروز
خواهد مرد واین تمام من است
تکه ای از قلب جامانده را
با خود خواهم برد
وتورا که کودکانه مبتلا یم کردیی در حسرتی مر گبار فرو خواهم نشاند.
از بهشت با بهشتبان گفتن همانقدر سخت و دشوار است که از عاشق معنا شعر طلب کردن،خدای عشق هایتان بارانی و انگیزه قلمتان به یاد مولا علی راستین:با کسب اجازه از یار ودوست همیشگی عزیزم ارسطو بار دیگر با تایپ عین مطلب از ایشان به بهشت فراموش شدیشان رنگی نو زد ه ایم وتمام دوستان بهشتیمان را فرا خواندیم <تقدیم به مادری بردبار که صبورانه مرا در پستی ها وبلندیهای راه حمایت کرد ودر پستی خودم وانرهانید وتقدیم به خواهر عزیزم که کودکیم را باور کرد وتقدیم به تمام فرزندانم ندای عزیز فرزانه و صبا ،صدف، زهرا ،هدی ونیلوفر همیشه خندان وتمام عزیزانی که به من جرات بودن دادند،وتنها یک جمله بیاموز در سراسر زندگیت بیاموز عشق نگهداری می خواهد اما عاشقی عشق بی منت .
نبودنت
چه سخت احساس برهنگي آبستنم مي كند
سرماي عجيب اين
نگاه حرام صفت
چه مجاني به دامانم نشست
حالا راه رفتن از تو چه راحت
باز است
اين همان مردن براي تو
به بهانه تواست
اما چقدر دير ميان زودهاي تو
پاك مي شوم
واين آخرين تنبيه توست
با صدايي نا مهربان عشق كالت
در انتهاي ناپيداي
پارك
فرياد مي زني
عزيزم بهترينم
بردبار باش من تنها مي روم!!!!!!
بردبار باش من تنها مي روم!!!!!!
با عرض سلام به تمامي عزيزاني كه در اين بهشت به قلم سهمي از آن خود كرده اند :شعر با لا از دوست عزيزم مستانه "ارسطو"مهربانم كه اينجا نب مسطور لياقت تايپ اونو پيدا كردم وبا تايپ عين مطلب وظيفه خودم رو انجام دادم انشاء الله كه مورد قبول دوستان بهشتيمان باشد
تقديم به بهترينم كه براي رفتنش خود به دستانم قلم سپرد تا نا نوشته اي از او به جاي نماند"م.ط"و تنها برايش آسماني پر از باران طلب خواهم كرد تا بداند كوير تنها به باران زنده نخواهد بود.
نمی شود این سکوت
مرگبار
این دیرینه بی محبا
باز نبودنت
را با من اغاز کرد
حاصل این آبستن
چهار ماه
انتظار
کولی پشت نگاه مرتدد
دیوانه
چه شد
من با تو
ما نخواهیم شد
می کاوم در پس نگاه مرد را
این دروغ بی صدا چیست؟
تو اولین ومن اخرین نخواهم بود برای تو!!!!!!
بد خواهم شد
بد >بد> شبیه
کودک لجباز و گستاخ
که از نبودنت بیمار خواهد شد
دیگرنخواهم گفت
برای تو خوب خواهم ماند
بلکه در انتهای تمام
خداحافظی هایم خواهم گفت
به بهانه تو بد خواهم شد
تقدیم به مادر عزیزم به پاس تمام بردباریهایش /تقدیم به مسافر مهاجر به پاس تمام تشویق هایش برای قلم زدن در این بهشت/وتقدیم به تمام کسانی که به این بهشت سر می زنند و جسارت ..............ندارند
پاینده باشید وهمواره عاشق واقعی
با من باش
دیگر حتی لابلای گریه های کودکانه ام نمی گویم
با من بمان
نگاهم در تلاقی کلامت
به شعر عاشقانه ای در آمیخت
زمزمه کردی هوس واین میوه مادر مرده کال
خوب یادم می ماند
مادر مرده میوه کال
حالا بزرگتر شده ا م و تو به ردپا نزدیکتر
روز ها با لجبازی آفتاب در
زمستانی ترین نقطه نگاهت گرم خواهم شد
ودر فراسوی باریدن ها
تو خواهی گریست
ومن میوه کال مادر مرده را به تو هدیه خواهم کرد
واینبار
لابلای زمزمه همان قطعه شعر عاشقانه با جسارت
خواهم گفت
هی غریبه خداحافظ.......!!!
دلم نقش بست
بعد از آنهمه دلواپسی
از ندیدنت لبه طاقچه عادت
این تکرار، تکرار نخواهدشد
وباز حسرتی دیگر بعد دیدار تو
بر اندام چشمهایم خواهد ماند
میان ردپاهایت چیزیی شبیه انکار پیداست
وآه ای خدای من این کیست که در من شعله می کشد
برای بودن
برای مردن برای چیزیی شبیه یک حس فرسوده
شبیه باران نمناکی که تنها حضورش را به رخ
اندامم می کشد
این همان آغازی است از فصل سرد دلهای بی محتوا
تو باشی و تنها غزلی به یادگار از من
میروم تا نه من باشم ونه یادگاریی از فصل سوختن من برای
انکار سر فصلی از حسرت بعد اولین دیدار تو.
تقدیم به سرور عزیزم که صبورانه کاستیهای مرا بر تمامیت خود می بخشد تقدیم به او که هر لحظه از زندگی با من است وخورشید زندگیم لبخند شادی بخشش را از او وام می گیرد (با اینکه هيچ وقت دوست ندارند من به وب سر بزنم واین کار و باطل می دونند ولی از همین جا می تونم بگم که سزاوار ستایش هستند وبی نهایت دوسشون دارم)تقدیم به عسل عزیزم که شیطونک این بهشت هستند و تقدیم به نازي عزيزم(در كلبه فرياد خاموش) كه شوريي زيبا در من برانگيخت وتقديم به تمام عزيزاني كه با اين بهشت غريبه نيستند.
نه !شاید اشتباه می کنم سلام ای آشنا تراز من به من!!
نمی دونم از کجایی و اهل کدوم دلی وبازمانده کدام نشانه ای
ولی اینو خوب می دونم که اهل بهشتی آره بهشت اصلا تو خود بهشتی
می دونی چرا تو خود بهشتی؟چون توی یک لبخندت می تونی دنیای یک آدم نا آروم و دل نگرونو بدل کنی به یک بهشت و با یک جمله ات حتی می تونی بهشت رو برای یک مسافر بنا کنی آره تو می تونی هروز خالق یک بهشت باشی چون بهشت ساختن تو خیلی ساده است اگر باور کنی یا باور داشته باشی که لبخنده آدما بخششون ایثارشون وحتی عشق ورزیدنشون نشونی از بهشت داره باورت می شه کافیه به یک آدم تکیده تنهای دلخسته لبخند بزنی وبگی دنیا فرصت کوتاهی که برا ساختنش ۱۰۰۰ تا امتحان جورواجور باید بدی تا باورت کنه تا تازه به حسابت بیاره وتازه بخواد نگات کنه این امتحان اونقدرا سخته که اگه بخوای جدیش بگیری غم قبول نشدنش عاصیت می کنه واگر بخوای شوخی شوخی بگیریش فرصت ساختن بهشت و برای خودت واونایی که دوسشون داریی و از دست میدیی خیلی خوش شانس باشی وماهر می تونی از تقلب استفاده کنی که اونم کم اتفاق میوفته پس بیا یکم بیشتر فکر کنیم بین منو اون اصل کاریی که این امتحاناتو می گیره وفرصت بودن میده چقدر فاصله است برا رسیدن بهش و کم کردن این فاصله چقدر از خودم گذشتم چقدر جور دیگرونو کشیدم چقدر لبخند بدون منت رو لبای هم ایل وتباری خودم کاشتم چقدر بی محبا وبدون چشم داشت بخشیدم ایثار کردم نه نه نگو هرکسی ارزش نداره که ببخشی دوسش داشته باشی یا بی محبا عشق بورزی چون اگه اینو توی این بهشت لابلای اینهمه نوشته بگی می گم چطور می شه آدم بودن خودتو انکار کنی اگه تو توی امتحان آدم بودن قبول شدیو پا به این بهشت زمینی گذاشتی پس چطور می خوای آدم بودن این ایل و تبارو انکار کنی و بگی که لایق این همه بخشش نیستند چطور می خوای یا انتظار داریی برات بهشت بسازند..............ادامه دارد
شکست
ودر انتهای نادانی
از فصول باکره
مرا با خودبه امن ترین لحظه امکان مردن فراموش کردن واز دست دادن سپرد.
که تابوتش بردوش
فاحشه گمنام حمل شود
ومردانی دریده از آواز
وپیام صلحی نا آرام که تکه نانی بر آن آرزوست
آری این شهر من است که
بر سر انگشتان ندامت داغ می زنندش.
مرا به دور دست تر از این خانه می خواند
وای کاش نیست شود آنکه دردانه مرا بر باد نیستی این
شهر پرهیاهو ی گنده تر از دهان واپس داد.
حالا دامن شهر هم آغشته است به تعبیر پلیدی!
دار کجاست؟ که بزرگترین کوچکی تفکر من است !
آه که حسرت هم از آن من نیست!!
شب وزمستان کودکیم را واپس زدند
ومن در انجماد این مردم بی دریغ مهر سکوت بر لب گزیدم
آه ای مردم "کسی آن طرف تر از درد خدای بی نان می میرد"
تقدیم به ..... بی آنکه مرا در کلام بشناسد همواره مرا مورد لطف خود قرار داد وبه زیبایی نوشته هایم را به خطی خوش قلم زدوسپاس گذارم از دوست ویار همیشگی خودم سرکار خانم حقیقی که در آشکاری این دوست بی همتا یاریم نمودند."م"
در میان سکوت ملال آور
وچشم های سردرد ودل های گیج
چه بی معناست اگر بخواهم
بگویم به احترام
کوچه بن بست دلم
۱۰۰سال سکوت
همیشه برای همیشه نبودنت با بودنت بازی کردم
واز کنار تو به اندازه یک کیسه گندیده از بوی لجن اوج گرفتم
وحالا احمقانه تر است اگر بگویم
به در خواست تمام کوردلان ویا نابینایان دل
خواسته ام که به حرمت شب
آبی نه قرمز نه صورتی بمیرند.
تو را برای هزارمین غلط باور می کند
در میان وجودم تو را بالا خواهم آورد
به بهانه تمام بدیهایت
وسکوت وبا ز این سکوت لعنتی
در من خواهد شکست !!!!
و چه مهنت بار و چه زود این غزل نخ نما شد
من وتو
به ما نرسیده در آغوش مرگ غنود
دیگر تکرارت نخواهم کرد
و برای هزارمین غلط از روی تو مشق خواهم کرد.
برای عزیز از دست رفته ام که روزی جانان بر دل و جان می خواندمش.تقدیم به سرور عزیز که دیگر در میان ما نیست نمی دانم چطور اما دست تقدیر او را از من باز ستاند.نمی دانم کی و چگونه ولی بعد از او باز خواهم گشت .خدایش بر او ببخشاید.اولین روز بی او بر من چگونه خواهد گذشت؟؟؟
گیج میرود
وچه کودکانه با نبودنت سرگرم خواهم شد
تو دور می شوی ومن برای
باریدنت
تمام تسبیح های
شهر را دانه خواهم کرد
کاش دنیا به آخر برسدوتو در کوتاهی
راه همراه من بمانی
دلم لای تمام
لجبازی هایت
گیر کرده است
وهی تو از دیوار دلم نه برای
بودن و نه برای ماندن
با لا و پائین می روی
من تو را هزار بار گریه نخواهم کرد
من تو را هزار بار فراموش خواهم کرد.
این بزرگترین تهدید من است
اگر فرداهم با تو شروع
شود باز هم زندگی خواهم کرد.
تقدیم به مهرنوش عزیزم /تقدیم تقدیم به سکوت مسافر همیشه در سفر به مسافری که در غزلهای نا نوشته ام بیشتر از خود او او را زیسته ام/تقدیم به خواهر زاده نازنینم ستایش همیشه خندان/تقدیم به استاد همیشه مهربانم جناب آقای غلامیان/تقدیم به سرور مهربانم که بی محبا دوستش می دارم جانانه و عاشقانه /وتقدیم به تمام کسانی که لبخند آفتاب کشورم ایران تن نازک نوشتهایشان به آن آلوده است./تقدیم به یگانه پری دریایی شهرم هدی و هادی عزیز/
وتو فردا خواهی شد
ومن میان
کتابهای کودکانه ام
به دنبال بلندترین بابا لنگ دراز دنیا خواهم گشت
نمی دانم شاید لنگ های دراز قلب کوچک را پر رمق می کند
وشاید هم قلب کوچک لنگ هایت را دراز برای دوست داشتن
نمی دانم و اصلا بیاد ندارم؟!!!
تو قصه بودی یا من ؟
این مهم است که من در قصه های تو غصه ای جدید خواهم آورد.!!!!!!
تقدیم به تمام دوستان دل بارانی /عسل عزیزم/برادر مهربانم به خاطر تمام تنبلی هاشون و همین طور تمام هم رشته ای های خودم جناب آقای ثابتی وپار.....ومسافر عزیز/و سرکارخانم حقیقی خانم حداد عادل/شکوفه عزیز
میان نبودن شعله ای خواهم
کشید
دور خواهم شد واز اکنون تو
برای فردا بهانه ای خواهم ساخت
دور می شوم و فراموش خواهم کرد
تو بوده ای ومن
و کودکی مشوش و هراسان
وفواره ای که میان کودکی حراج کردم
تا میان جیبهای خدای نقا شیهایم
از تو برای بودن و شاید
نمی دانم
برای نبودن
بهانه ای بسازم.
تقدیم به تمام عزیزانی که با نظرا ت دوستانه یشان بر بهشت زیبایم خطی زیبا بجای گذاشتند:سرور/جناب آقای ثابتی هم رشته ای مهربان/مسافر/حنیف برادر عزیزم/مسافر هم دانشکده ای وهم رشته ای بی آلایش جناب آقای پا...../صدرا یار همیشگی قلمم آقای دکتر/عسل عزیزم وتمام مهربانانی که بر بهشتم با حضور کلام وقلم شان رنگی نو بخشیدن ،آسمان زیبای عمرتان همواره بارانی باران شادی و عشق.
پیوندی گرم
و هم آغوشی تو
و باز هم فردا
خسته از تن فروشی آفتاب
دارت خواهم زد
میان وجودم دفن ات خواهم کرد
و تو از آن من خواهی شد
فاحشه در شهر و کلامی دریده
میان بی هیایی تو وماه
یک فاصله است
تو تکرار مشوی
اما ماه یکی ست.
و از تبار خورشید
فریاد برآوردیم زمین ستمی
بیگانه ایست
تفکرمان را می فروشیم
خدایا برایمان لبخند بزن دوباره.
تقدیم به تنها سایه ناپایداری زندگیم تنها سکوت سنگی وتنها نانوشته و ناخوانده دل!
دلم برای تمام ندیدن هایت بهانه کم میآورد
وهنوز برای دیدنت ذهنم ورود ممنوع است
کاش سرداب زمان باز ایست و انتهای ناپیدای
بودن /در لبخند یخی ذهن بشکند /تو باشی ودنیای نا پایدار یهای
یک دنیای یخی از جنس فریاد
وباز تو باشی و انهدام یک سکوت مرگ بار
وباز من تو را در این کودورت کودکانه فراموش کنم
واز نو کودک شویم "گستاخ و بازی گوش"
نا آرام و عاصی از این وجود خفت بار بزرگ سال<تقدیم به سرور>
از نگاه تو حذر باید کرد
"لحظه ای چندبر این آب نظر باید کرد"
صد فصل از عشق را
بی مقدمه، از بر باید کرد
شب امتحان عاشقی
دل درد را خبر باید کرد
صد فتنه اگر به جان افتد
امتحان عشق را ممتنه اعلام
باید کرد.
صد شمع گر بیفروزی
از نگاه تو حذر باید کرد.
کودکیم جیغ می کشد
باور نداری
گوش کن صدای آب شدن بستنیهایم را!!!!!!!!!
تقدیم به دوستی که صبورانه مرا باران زد.m&t
بستنیهای کودکیم جیغ می کشد
باور نداری گوش کن
صدای آب شدن بستنیهایم را!!!!!!!!
تقدیم به یک رئالیست واقعی بپاس تمام دلسوزیهایش.H
ولی فصل خزان نبود
خوب یادم است
واکنون سالهاست که برای همیشه رفته است
و هنوز باران می باراند
اکنون کدام فصل است؟!
تقدیم به تو که بهترینی به پاس تمام نیکویهایت"t&m"
به ناز سکوتت
ناز خواهم کرد
به عشق نگاهت
نیاز خواهم کرد
به غصه عشق نرسیده
عمر ذایل شده ام را از تو طلب خواهم کرد.
نگاهم دفن خواهم کرد
تو را میان شهر سیل زده اشتیاقم
بر باد خواهم داد
تو را میان تن غزلهای داغ فاجعه دار خواهم زد
بپاس حراج کردنم در میان
رفقیق بازی قافیه های بی مقدارت!
حس بر باد رفته ام را طلب خواهم کرد
چه تو بخواهی چه نه
از تو سر خواهم رفت
ومیان سر انگشتان
ملامت نگاهم
بازیت خواهم داد
چه تو بخواهی چه نه!!!!!!!!
اونقدر قرق توام
و تو اونقدر
قرق تکالیف ننوشتت
که گاهی می تونم
میون سر در گمیت شنا کنم واز تو به اندازه
ندونسته هات در باره خودم روی جلد کتابت
نقش استاد پیر بکشم
و تو هی از من بپرسی........ببخشید چند صفحه ؟
این تنها درسیه که جزوه ازش تکثیر نمی شه
و تابلوی بیگانه "عشق در این انتشارات تکثیر نمی شود"
